1914'de başlayıp 1918'de sona eren I.Dünya Savaşı'na Osmanlı Devleti, İttifak Devletleri yanında katılmıştı. Dört yıl süren bu savaş, Avrupa ve Osmanlı topraklarını kan ve ateş içinde bıraktıktan sonra Osmanlı Devleti'nin ve taraf olduğu ittifakın yenilgisiyle sonuçlandı. 30 Ekim 1918'de Osmanlı Devleti ile İtilaf Devletleri arasında imzalanan Mondros Ateşkes Anlaşması'nın 7.maddesine (İtilaf Devletleri güvenliklerini tehdit edecek bir durumun ortaya çıkması halinde herhangi bir stratejik noktayı işgal hakkına haiz olacaktır.) dayanan İtilaf Devletleri, ülkenin stratejik ve ekonomik bakımdan değeri büyük ve önemli bölgelerini işgale başladılar. Maraş da bu işgal sahaları içinde yer aldı.
 
 İngilizlerin bu niyeti Yıldırım Orduları Grup Komutanlığınca değerlendirilerek, Maraş Asker komutanlığına çekilen 15 Şubat 1919 tarihli telgraf emrinde, Maraş'taki askeri ağırlığın Ceyhan Nehri'nin batısına çekilmesi ve bu işin 22 Şubattan evvel bitirilmesi istendi. Bu emri alan ilgililer, silah ve cephaneleri batı köylerinin ormanlıkları arasına sakladılar. Şehirdeki Ermenilerin olayı öğrenmesinden dolayı, İngilizlerin Maraş'a geldiğinde haber alacakları düşünülerek, bu ağırlıklar daha sonra Kayseri' ye taşındı.

İstilacı İtilaf Devletleri Mondros Mütarekesi'nden çok önceleri bile, Osmanlı topraklarını kendi aralarında paylaşma planları yaptılar. Yapılan antlaşmalara göre; Irak ve Filistin Ingiltere'ye; Suriye, Musul, Kahramanmaraş, Gaziantep ve Urfa Çevresi Fransa'ya verilmişti. Işte Kahramanmaraş'lılar için esas sıkıntılı ve zor günler kapıya gelip dayanmıştı.

Kahramanmaraş ve Kahramanmaraşlılar en acılı ve en yoğun çarpışmalara Mütareke'den sonra tanık oldular. Ingiliz ve Fransızlar'ın işgaline karşı birlik ve beraberlik içinde toplu direnişin en canlı örneğini Kahramanmaraşlılar verdiler. Kahramanmaraş'taki Fransız Işgali'nin savunulmasının yanında, Gaziantepe yardım edilerek iyi komşuluk örnekleri de burada sergilenmiş oldu.